De kinderen van Ingrid Betancourt, Mélanie et Lorenzo, hebben op woensdag 20 december 2006 een open brief gestuurd aan de commandanten van de Farc en een persconferentie gehouden in hun woonplaats Parijs om dit kenbaar te maken.
Deze brief is in het Frans, Spaans en Engels toegevoegd aan dit bericht als pdf bestand.

Colombia authorizes European diplomats to contact leftist rebels over prisoner exchange

22/12/2006 - El Tiempo, Reuters, Bluewin, International Herald Tribune

President Alvaro Uribe has reauthorized three European peace facilitators to reach out to leftist rebels in the hope of reviving a planned swap of hostages for imprisoned rebels, authorities said.
Uribe angrily broke off contacts with the Revolutionary Armed Forces of Colombia, or FARC, on Oct. 20, after blaming the leftist rebels for a car bombing a day earlier at a military university in Bogota that injured 23 people.
Calling the FARC "scoundrels," he also said the three European peace facilitators — France, Spain and Switzerland — should provide military instead of diplomatic assistance to guarantee the release of 60 political prisoners being held by the rebels.
"The only option left is a military rescue," said Uribe at the time in a fiery speech at the Nueva Granada military school, a bounded copy of which he personally handed out days later in an interview with foreign journalists.
The law and order president, perhaps bending to the anger his comments sparked among many of the family members of those being held, now seems to have softened his hard line.
"I have instructions from President Uribe to advance in a discrete manner and evaluate the possibility of making important progress without major public announcements," said Restrepo.
In the weeks before the blast, it seemed a deal was imminent for the government to free some 500 jailed rebels in exchange for 60 political prisoners held by the FARC — including three U.S. defense contractors who were kidnapped in February 2003 and former presidential candidate Ingrid Betancourt, who has French citizenship and has become a cause celebre in France.
Uribe, better known for his hardline security policies, had even agreed to set aside two towns in southern Colombia for eventual talks.
Family members of those being held by the FARC downplayed the significance of the government's reversal, saying there was still a long way to go before they were reunited with loved ones.
"It's a good first step, but we need concrete actions that demonstrate the government is willing to sit down and negotiate," said Marleny Orjuela, president of an association grouping family members of FARC-held prisoners.
Yolanda Pulecio, Betancourt's mother, said she was unconvinced Uribe "really wants a humanitarian exchange."
She said the president's decision might be a "smoke screen" designed to divert public attention away from a damaging scandal affecting the government over alleged links between Uribe's close allies — including the former head of his intelligence agency — and right-wing paramilitary groups.

• Le gouvernement autorise à nouveau à contacter les FARC Bluewin
  
• Colombia autoriza a países amigos a nuevos contactos con FARC Reuters América Latina
  
• El presidente Álvaro Uribe autorizó nuevos contactos con las Farc para un acuerdo humanitario El Tiempo
  
• Colombia authorizes European diplomats to contact leftist rebels ... International Herald Tribune
  

BOGOTA – 7 december 2006
De rechtse paramilitaire AUC heeft zich woensdag teruggetrokken uit het vredesproces dat in 2003 met de Colombiaanse regering in gang werd gezet. Aanleiding vormt de overplaatsing, afgelopen vrijdag, van 59 gedetineerde commandanten van de groep naar een maximaal beveiligde gevangenis. De regering besloot hiertoe omdat het gerucht ging dat de AUC-gevangenen een uitbraakpoging hadden voorbereid.

De paramilitairen maakten hun terugtrekking uit het vredesproces bekend na een gesprek van drie uur met de hoofdonderhandelaar van de regering. AUC-woordvoerder Ernesto Baez beschuldigde de regering van bedrog en zei dat er geen reden meer is om nog vertrouwen te hebben in het vredesproces.

Sinds 2003 hebben meer dan dertigduizend AUC-strijders hun wapens ingeleverd. De nu overgeplaatste commandanten gaven zichzelf over als onderdeel van het vredesproces. President Alvaro Uribe heeft hen ervan beschuldigd vanuit de gevangenis moorden te gelasten.

De AUC (Verenigde Zelfverdedigingstroepen van Colombia) werd in de jaren '80 door landeigenaren en drugsbaronnen opgericht om de linkse rebellen te bestrijden die een groot deel van het land buiten de steden beheersten. Het duurde niet lang of de AUC was uitgegroeid tot een van de grootste cocaïnekartels van het land. Ook worden de rechtse paramilitairen verantwoordelijk gehouden voor een aantal van de ernstigste wreedheden die in de reeds tientallen jaren durende Colombiaanse burgeroorlog zijn begaan. LLC (AP)

19/11/2006 - International Herald Tribune

A widening scandal in which three federal lawmakers have been jailed for allegedly organizing and benefiting from murderous right-wing militias is now implicating one of President Alvaro Uribe's closest political allies.Sen. Alvaro Araujo, brother of Uribe's foreign minister, acknowledged in a radio interview Friday that he attended a 2004 party at which one of the country's most feared paramilitary leaders was present.Araujo denied that his "marginal contact" with Rodrigo Tovar Pupo, better known as Jorge 40, implied he had any political dealings with the paramilitary commander, who is wanted in the United States for being among Colombia's biggest drug traffickers.Uribe sought Friday to defuse what many Colombians think could become more damaging than the scandal involving drug cartel-financing of politicians in the mid-1990s that nearly toppled then-President Ernesto Samper.He said any member of Congress found to be conspiring with illegal armed groups should be jailed and "punished with extra severity."Uribe called upon "all congressmen to tell the country the truth and reveal whatever contacts they had with the paramilitaries."Evidence is mounting that politicians across Colombia's Caribbean coast funneled public funds to the paramilitaries in exchange for election wins aided by paramilitary intimidation.Despite having disarmed as part of a 2004 peace deal, paramilitaries are still believed to hold sway over huge parts of the country after killing hundreds and forcibly displacing tens of thousand of mostly poor Colombians in a nearly decade-long reign of terror.Evidence of a long-running paramilitary-political mafia appeared to be confirmed last week when the Supreme Court ordered the arrest of four former and current members of Congress.All four are all solid supporters of Uribe from the Caribbean state of Sucre and have either been arrested or turned themselves in. Sen. Jairo Merlano surrendered to police in Zipaquira, a town just north of Bogota, on Friday evening. A US$30,000 (€23,500) reward had been issued for information leading to his capture.Araujo, whose powerful political family hails from the Caribbean state of Cesar, said he had spoken with Tovar on at least two occasions since 2002, including at the birthday party for an ex-congresswoman long suspected of paramilitary ties. But he denied any improper dealings."I've never made any political agreement with the paramilitaries," said Araujo, who vowed to cooperate fully with the Supreme Court investigation.Although no charges have been filed against Araujo, opposition politicians have long tried to dig up evidence linking his fledgling Alas Equipo Colombia movement to the paramilitary groups.In the epicenter of the scandal, Sucre, more than 2,000 friends and relatives buried on Friday lawyer Carmelo Berrios who had denounced fraud in local elections. He was shot Wednesday night by unknown gunmen in his hometown of Betulia.Leaving the cemetery with weeping relatives, Rep. Jesus Berrios, the lone state assemblyman from the opposition Democratic Pole party, said his brother's murder shows how a dark alliance of paramilitary fighters and politicians continues to rule by terror across Colombia.Many Sucrenos believe members of the political-paramilitary mafia running the state for the last decade killed 50-year-old Berrios to try to silence a public finally beginning to shed its fear of denouncing the state's discredited political class."And this mafia power quiets the voices of those who are against it," said Jesus Berrios, who was assigned a police bodyguard after his brother's killing. "Here in Colombia to think differently means a death penalty."Uribe's administration has been conducting a peace process with the far-right paramilitaries that has seen more than 30,000 fighters disarm. Most of the leaders, including Tovar, are now in a specially created jail awaiting trial in which they face a maximum of eight years in prison for their role in some of the country's worst civilian massacres.The paramilitaries surged in the 1980s as landowners created private armies to fight leftist rebels and extend their control across much of Colombia's countryside, but they quickly became corrupted by the nation's lucrative cocaine trade.The U.S. government lists the paramilitaries as a "foreign terrorist organization" and is trying to extradite several of its leaders on drug trafficking charges.

• Scandal over politician-paramilitary links edges closer to ... International Herald Tribune

Colombian rebels want Denzel Washington, Oliver Stone, Michael Moore to help negotiate with government

9/11/2006 - El Nuevo Herald, Terra, Radio Caracol, Cyberpresse, AnnCol, Intnl Herald Tribune

Colombia's largest rebel group is calling on actor Denzel Washington and filmmakers Oliver Stone and Michael Moore to help it reach a deal with the government on exchanging imprisoned guerrillas for rebel-held hostages, including three U.S. citizens.
The Revolutionary Armed Forces of Colombia, better known as the FARC, issued a letter made public Thursday asking the celebrities to advocate the swap to the American people.
"To the people of the United States, we ask for your always generous solidarity to pressure President Bush and his government to support a prisoner exchange in Colombia," said Raul Reyes, the chief spokesman for the FARC.
The letter was also addressed to leftist academics Noam Chomsky, James Petras and Angela Davis, as well as Democratic activist Jesse Jackson.
The three American defense contractors, Thomas Howes, Keith Stansell and Marc Gonsalves, were on an intelligence-collecting mission when their small aircraft went down in February 2003 in Southern Colombia. They were quickly captured by the rebels. In the letter, Latin America's largest rebel group confirmed the three were well.
"Howes, Stansell and Gonsalves are alive in our custody, treated with respect and dignity in the jungle," said Reyes. "They are the only North American prisoners alive in the world."
The FARC, listed by the U.S. government as a "foreign terrorist organization," is holding some 60 prominent hostages, including the three defense contractors, former presidential candidate Ingrid Betancourt, politicians and military officers. It says it will only release them in exchange for nearly 600 imprisoned rebels.
President Alvaro Uribe recently broke off preliminary negotiations after blaming the rebel group for a car-bomb in a military installation that injured more than 20 people, insisting that the hostages would be freed by military operations. The families of the kidnapped are united in opposing such rescues, fearing their loved ones will be killed in the crossfire.
Uribe later relented and said that he would be open to potential talks if the rebels gave a sign of good faith.
The guerrilla group said the Colombian government's offensive in its strongholds was jeopardizing the lives of the three hostages.
The rebel leader also promised that the group would soon send evidence the three were alive. Since being kidnapped nearly four years ago, the families have received one so-called proof of life.
The FARC's latest missive comes as one of the most famous rebels stands trial in a Washington D.C. courtroom for the kidnapping of the three.
Ricardo Palmera, better known by his nom de guerre Simon Trinidad, was captured in Ecuador in 2004 and later extradited to the United States. Another guerrilla, known as Sonia, is preparing to stand trial in Washington on charges of drug-trafficking.
The FARC insists that any exchange must include Trinidad and Sonia.
In the past six years, the U.S. government has provided $4 billion in mostly military aid to Colombia to fight the more than five-decades old insurgency and the country's enormous drugs trade.

• FARC piden a Washington negociar canje rehenes estadounidenses El Nuevo Herald
  
• FARC dice tres estadounidenses están vivos y pide presionar Bush Terra España
  
• Las FARC aseguran que los 3 norteamericanos secuestrados están ... Caracol Radio
  
• Carta abierta al pueblo de los Estados Unidos AnnCol
  
• Les FARC proposent aux États-Unis un échange humanitaire Cyberpresse
  
• Colombian rebels want Denzel Washington, Oliver Stone, Michael ... International Herald Tribune, France
  

3/11/2006 - Yahoo, Le Monde, Terra, Houston Chronicle

Just days after the government rejected peace talks, rebels attacked an isolated mountain hamlet in northern Colombia on Wednesday and killed 17 police officers and a civilian.
An independent analyst in the Colombian capital of Bogota said the attack should serve as a wake-up call for the government of President Alvaro Uribe. The rebels have carried out relatively few operations in northern Colombia in recent years.
In the pre-dawn attack, the rebels, said to have numbered about 150, fired a homemade rocket that destroyed the police headquarters in Tierradentro and killed a police officer.
When police reinforcements arrived an hour later the rebels killed 15 more officers in an ambush.
A woman civilian also was slain, and a police officer later died of his wounds.
Defense Minister Juan Manuel Santos blamed the bloodshed on the Revolutionary Armed Forces of Colombia, or FARC, a 12,000-member guerrilla army that has been fighting the Bogota government since 1964 and is deeply involved in illegal drug trafficking.
National police commander Jorge Daniel Castro said the officers were sent to Tierralta to help eradicate its crop of coca, the main ingredient of cocaine.
The attack came 12 days after Uribe ruled out a prisoner exchange and peace talks with the rebels, whom he blamed for a car bombing in the capital last month that injured 23 people.
Security experts said the FARC operation reveals the holes in the security strategy of Uribe, who was re-elected by a landslide in May and has often pledged to defeat or disarm the guerrillas.
Until recently, the area around Tierradentro was controlled by right-wing paramilitary gunmen.
The illegal militiamen often worked in cahoots with Colombian troops to drive the FARC out of many key regions of the country.
Since 2003, however, more than 30,000 paramilitary forces have disarmed under government peace negotiations that took place in Santa Fe de Ralito, a hamlet in Cordoba state not far from Tierradentro.
Colombian authorities have vowed to step in and provide security in areas abandoned by the paramilitaries, and they opened the police station in Tierradentro four months ago.
Now, the FARC is attempting to reclaim some of this territory, said Gustavo Duncan, an analyst at the Security and Democracy Foundation, a Bogota research center.
"Both the number of dead and the location of the attack should make this a wake-up call," Duncan said. "It shows that the government can't control these areas without the help of the paramilitaries."

• Les FARC attaquent un poste de police, faisant 30 morts Yahoo
  
• Attaque des FARC en Colombie Le Monde (avec video)
  
• Uribe insta a comunidad internacional a no ceder ante las FARC Terra España
  
• Colombian rebels kill 17 officers, a civilian Houston Chronicle, United States
  

Seventh journalist forced to flee since start of the year, two others threatened by suspected paramilitaries

30/10/2006 - Reporters without borders

Reporters Without Borders today said it was devastated to learn that Otoniel Sánchez, a journalist working for local TV station CNC in the southwestern city of Cartago, was forced to flee the city after an attack on his home on 19 October.
The press freedom organisation also condemned repeated attempts by a group of suspected paramilitaries known as the “Black Eagles” to intimidate journalists Vanny Johann Sierra Mójica of the Hoy Diario de Magdalena newspaper and Camilo Munive of Radio Galeón in the northern Santa Marta area in the past month.
“The situation of these journalists unfortunately reflects that of all the local press in Colombia, which has to censor itself if it wants to survive and keep on working,” Reporters Without Borders said. “We voice our full support for these three journalists and we urge the authorities to protect them.”
The organisation added: “Those who investigate the threats against Sánchez should take a look at the Cartago municipal government. As for the ‘Black Eagles,’ they must be quickly dismantled and their members must be punished. And the demobilisation of Colombia’s paramilitaries must be accompanied by effective disarmament.”
According to the Foundation for Press Freedom (FLIP), gunmen fired on Sánchez’s home in Cartago at 2 a.m. on 19 October after he reported mismanagement at the municipal ice rink. Sánchez told the FLIP he had repeatedly received threatening phone calls. “We are tired of your comments,” a caller said on one occasion.
The night before the shooting attack, Sánchez received an anonymous phone call in which he was asked if he had received the package sent to his office. In fact, Sánchez’s colleagues returned the package to the delivery company fearing it might be a parcel bomb. It was finally opened by police bomb disposal experts, who found three 9 mm bullets inside, the same calibre as those fired at his home.
There was also a message inside the package that said: “You journalists think the bullet won’t hit you but you are completely wrong. Or have you forgotten what happened to Polanco, of the same TV station?” CNC news director Oscar Polanco was murdered in Cartago on 4 February 2004. Cartago-based radio journalist Candela Estéreo meanwhile received a parcel bomb on 3 October which fortunately did not go off.
Sánchez is the seventh journalist to have to flee the region where they work in Colombia since the start of the year. Exactly when he left Cartago and where he has gone is being kept secret.
In Ciénaga, 30 km outside Santa Marta, Sierra has received four letters and Munive has received 10 phone calls in the past month telling them to shut up and leave the town where they both work as local correspondents. They told Reporters Without Borders the harassment began after they reported an increase in the local murder rate a month ago. The messages are signed “Black Eagles,” who are assumed to be a local paramilitary group.
Several demobilised paramilitaries were arrested and questioned by the police as part of their initial investigation into the threats. Ciénaga is currently home to about 180 former members of the right-wing paramilitary groups that used to combat the left-wing guerrillas. These groups have been demobilised and are now the recipients of government-run social reintegration programmes.
The local police chief told Reporters Without Borders he checked the activities of the demobilised paramilitaries every month but acknowledged that some of them had “not followed the path they were supposed to take in the reintegration process.” At the same time, the threats against the two journalists could also have come from ordinary criminals.
Munive has been given police protection after filing a complaint, but Sierra did not follow suit, fearing that it might only expose him to greater danger.

• Un septième journaliste obligé de fuir sa région ... Reporters sans fontières
  Septimo periodista obligado a huir de su region... Reporteros sin fonteras
  Seventh journalist forced to flee since start of the year... Reporters without borders
  

26/10/2006 - La Tribune, El Nuevo Diario, Washington Post

Chanting "no to rescue by blood and fire," families of people kidnapped by Colombian rebels rallied on Tuesday to demand the government hold talks on their release rather than send in troops to rescue them.
The protest followed a decision by President Alvaro Uribe to suspend efforts to reach out to Marxist guerrillas after he blamed them for scuttling a possible accord on hostages by setting off a car bomb in Bogota last week.
Hundreds of hostages have been held by the guerrillas for as long as eight years, including a French-Colombian national and three U.S. contract workers who were captured after their aircraft crashed on a drug eradication mission.
Families fear any rescue attempt by the military will prompt the Revolutionary Armed Forces of Colombia or FARC rebels to kill hostages. They want Uribe to hold talks on exchanging 62 key kidnap victims for rebels in prison, including two leaders imprisoned in the United States.
"We are terrified by the words of the president, terrified by the lack of humanity and consideration," Yolanda Pulecio, mother of hostage Ingrid Betancourt -- a dual French national and former Colombian presidential candidate -- told Reuters at the rally in Bogota's historical city center.
Uribe, a key Washington ally in Latin America, has reduced violence from Colombia's four-decade conflict though a U.S.-backed security crackdown on leftist FARC rebels and a peace deal to disarm thousands of illegal paramilitaries.
But the conflict still ravages parts of rural Colombia where thousands are driven from their homes by the violence every year.
Uribe had been considering a proposal to pull back troops from two municipalities in southern Colombia in an effort to facilitate talks with the FARC, the largest left-wing rebel group.
The conservative president, whose own father was killed by the FARC in a botched kidnapping, had taken a more flexible tone since his re-election in May after Colombians rewarded him for reducing violence. But Thursday's car bomb changed that.
Defense Minister Juan Manuel Santos on Tuesday warned of renewed FARC attacks after Uribe's decision to pull back from talks. The car bomb wounded 10 people at a heavily guarded military base where top generals were attending a ceremony.

• Les familles des otages en Colombie appellent Uribe à négocier La Tribune.fr
  
• Familiares de secuestrados marchan en Colombia El Nuevo Diario
  
• Colombia kidnap families urge Uribe to hold talks Washington Post
  
• Pictures of the manifestation
  
• Vidéo : extrait du journal de TV5

Aljazeera.net Saturday 21 October 2006

Colombia's president has called off a planned prisoner exchange with guerrilla fighters and ordered the military to rescue hostages held in the jungle after a bombing in Bogota.

President Alvaro Uribe made the decision after a car bombing at the military university on Thursday injured 23 people. The government has blamed the attack on the Revolutionary Armed Force of Colombia (FARC) but it has denied any involvement."The only path that remains is a military rescue," Uribe said on Friday, adding that the government had intercepted phone calls from a rebel leader which proved that FARC had planted the bomb.
"We cannot continue the farce of a humanitarian exchange [of prisoners] with the FARC."FARC issued a statement on its website suggesting that the bomb was planted by the US in an attempt to destroy the possibility of ending Colombia's four-decade-old guerrilla war.

Hostages
Sixty-two hostages - including three American defence contractors and former Colombian presidential candidate Ingrid Betancourt - were to be swapped for guerrillas being held in government jails.Families of the hostages have condemned Uribe's decision as dangerous.French-Colombian citizen Ingrid Betancourt was kidnapped while campaigning in 2002 and the Americans, Marc Gonsalves, Thomas Howes and Keith Stansell, were taken while trying to locate crops used to make cocaine in 2003.

Mariana Howes, Thomas Howes' wife, called the idea of a military rescue "crazy".

"He's going to get my husband killed," she told Reuters news agency.

Executed
The group executed a group of hostages, including a former defence minister, during a failed military rescue in 2003.The decision came less than a month after Uribe said he was willing to discuss a FARC proposal to withdraw government troops from a rural area almost the size of New York City to negotiate the exchange.The president has started peace talks with a smaller rebel group, the National Liberation Army, or ELN, and disbanded right-wing paramilitaries but peace with the 17,000-strong FARC remains elusive.FARC still control large rural areas of Colombia, funding their operations through the country's multibillion-dollar cocaine industry.

Human rights 10/10/2006

Sakharov finalist No 1:
Those who campaign for hostages in Colombia

Ahead of the awarding of the Sakharov prize for freedom of thought in December, Parliament's website is running profiles of the 3 finalists. Today we look at the nomination of "All those fighting for the release of kidnapped hostages in Colombia". As nominees, this group is represented by former Colombian Presidential candidate Ingrid Betancourt (herself a hostage), and the "País Libre" (free country) foundation which campaigns on behalf of those held hostage and their families. Colombia is one of the most dangerous places in the world. Decades of civil war between government forces, leftist guerrillas and right-wing paramilitaries have left tens of thousands dead and thousands held hostage. It is estimated that there are currently 3000 people held hostage in Colombia, 80% of the world's total. Added to this is the carnage caused by Colombia being one of the world's largest producers of cocaine, a lucrative trade that has fuelled the violence and instability.

Ingrid Betancourt: campaigner for peace in Colombia

Ingrid Betancourt was someone who advocated a negotiated settlement to Colombia's problems. She stood as a Presidential candidate in the 2002 Presidential election on a platform of anti-drug trafficking, anti-corruption and the need to negotiate with the FARC guerrilla movement, (Revolutionary Armed Forces of Colombia) - something the government started in October. Mrs Betancourt was abducted on 23 February 2002, and is believed to be held by FARC.

She was a former Colombian MP, Senator and founder of the "Oxygen" political party whose aim was to secure an end to the civil war through dialogue. Her campaigns against drug-trafficking, corruption in public life and violence made her many enemies. She received numerous death threats and survived an assassination attempt.

"País Libre" foundation: supporter of hostages and their families

This independent Colombian foundation campaigns not only for the release of hostages, but also for the welfare of those whose loved ones may have been abducted. It also helps victims of extortion.

País Libre aims to raise awareness of the problem in Colombia and the wider world and provides support and advice to those who have been affected by kidnapping. They also campaign for changes on the law in Colombia. The foundation offers psychological advice and advises people how to negotiate with kidnappers who are demanding ransoms. The organization does not participate in negotiations, support families financially or denounce crimes to the authorities. All of its services are free to victims.

There are two other finalists for the 2006 Sakharov prize. They are:

Alexander Milinkevich - Belarus opposition leader, to be profiled on 17 October:
Ghassan Tueni - journalist and representative of leading figures assassinated in Lebanon - 24 October

4/10/2006 - CyberPresse, Le Monde, Terra, Reuters

Colombian President Alvaro Uribe said on Tuesday he was willing to hold peace talks with the country's Marxist rebel leaders, a softening of his stance against guerrillas fighting a 42-year-old insurgency.
"If it is necessary to bring peace, or to step toward peace, I am willing to do it," Uribe told reporters a day after the Revolutionary Armed Forces of Colombia, or FARC, called for a conditional cease-fire.
"I have been thinking about this and the truth is my task is to look for options," added Uribe, who won office in 2002 vowing to crush the rebels on the battlefield.
Uribe, popular for cutting crime as part of his U.S.-backed crackdown on the FARC, has ordered his administration to talk to the rebels about setting up negotiations aimed at a prisoner swap and an eventual peace deal.
The government is in preliminary negotiations with a smaller rebel group, called the ELN, and has disbanded more than 30,000 right-wing paramilitaries.
Finding terms with the 17,000-strong FARC, which governs wide areas of the Colombian countryside and has grown rich on the country's huge cocaine trade, will be more difficult.
Despite scant popular support, the FARC says it is fighting to close the wide gap between the poor and the rich in this Andean country.
"The possibility of a prisoner exchange or peace agreement is still very slim," said political commentator Ricardo Avila. "What we are seeing is a tug of war in which each side tries to convince the public that they want peace."
Thousands are cut down in the cross-fire of the conflict every year while tens of thousands are forced from their homes into shantytowns ringing Colombia's cities.
Uribe, who was re-elected in August, said any talks with the FARC would culminate in a constitutional convention, which would include former rebels and paramilitaries, to codify a possible peace accord.
Uribe won office by criticizing past peace efforts as too lenient toward the rebels, and has always insisted on the government controlling the national territory.
Last week, Uribe said he was willing to discuss a FARC proposal to withdraw troops from a rural area almost the size of New York City to negotiate the release of rebel hostages, including three Americans and former presidential candidate Ingrid Betancourt.
The FARC kidnapped French-Colombian citizen Betancourt during her 2002 campaign and three American defense contractors during a 2003 mission to locate crops used to make cocaine.
They are among 62 FARC hostages Uribe wants to swap for guerrillas held in government jails.
See also :
10/3/2006 : Colombia group sets conditions for talks

• Le président colombien prêt à rencontrer les chefs des FARC Cyberpresse
  
• Le gouvernement Uribe et les FARC envisagent des négociations de ... Le Monde
  
• Uribe, dispuesto a reunirse con el Secretariado de las FARC si eso ... Terra España
  
• Colombia's Uribe says willing to meet with rebels Reuters AlertNet, UK
  

Nederlandse huurling / In de groene hel van Colombia

Böhm: 'Ik zat in het meest verschrikkelijke gebied, het huis van de duivel.
Niets dan jungle, regen, modder, muskieten en guerrilla.'

© Trouw 20 oktober 2006
door Edwin Koopman

In 1998 liet David Böhm zijn familie, zijn opleiding en zijn luxe Nederlandse leven achter om in Colombia te gaan vechten tegen de guerrilla. Acht jaar later stapte hij eruit, berooid, bedreigd en een illusie armer. „Ik ging erheen om de bevolking te beschermen, niet om een moordenaar te zijn.”
Misschien was het zijn drang naar avontuur. Of de liefde voor het Zuid-Amerikaanse land waar hij is geboren en waar al vier decennia een bloedig conflict gaande is tussen guerrilla, paramilitairen, drugsmaffia en het leger. Zeker is dat opmerkingen van zijn klasgenoten in Nederland – ’Wat heb jij eigenlijk gedaan voor je land?’ – een rol speelden bij zijn bizarre beslissing zich in de hel te storten. Onder protest van zijn Nederlandse vader en gescheiden Colombiaanse moeder, staakte hij zijn studie internationale politiek in Utrecht en nam het vliegtuig.
Niet minder verrast waren ze in Colombia toen daar op een dag een 18-jarige Nederlandse student aanmonsterde, die zijn luxe bestaan vol kansen wilde verruilen voor een bloedige burgeroorlog. Zijn schooldiploma verzweeg hij om ’gewoon soldaat’ te kunnen worden, maar na een paar maanden viel hij door de mand. De contraspionagedienst – alert op eventuele infiltranten van de guerrilla – ontdekte zijn achtergrond, haalde hem van het slagveld en stuurde hem naar een internationale vredesoperatie in de Sinaï. Na een jaar zwaaide Böhm af. Een oorkonde, een hand en hij kon gaan. Maar hij ging niet.
„Wat zou ik straks tegen mijn kinderen zeggen? Dat ik op kantoor had gezeten?” zegt Böhm zittend op de rand van zijn bed. Hij heeft een gespierd lichaam, een mager gezicht, kort geknipt haar. „Ik zie eruit als een krijger,” had hij door de telefoon al gezegd. De zonnebril blijft op, ondanks het schaarse licht. Zijn kamer van twee bij vier, tweehoogachter in het centrum van Bogotá, heeft uitzicht op een blinde muur met glasscherven erop. Binnen hangen oorkondes, medailles, diploma’s. Een fotocollage toont een weldoorvoede student naast een pezige, zwart geschminkte strijder. ’Wij offeren ons leven voor jullie vrijheid.’ Op bed slingeren pakjes noedelsoep, de flessen dure whisky waarmee hij zijn kamerhuur betaalt, en zijn Nederlandse paspoort, dat vorig jaar nog werd verlengd door de ambassade in Colombia.
Na het eerste jaar klopte Böhm opnieuw aan bij de kazerne en betaalde een sergeant 1000 dollar om hem opnieuw te ronselen. Toen de generaals erachter kwamen, zat hij al lang en breed in het oerwoud van het departement Sur de Bolivar. „Dat is het meest verschrikkelijke gebied, het huis van de duivel. Niets dan jungle, regen, modder, muskieten en guerrilla. Ver van alles. Niemand weet of je nog leeft. Daar heb ik geleerd een soldaat te zijn en om de vijand te doden, snel en geruisloos. Dat je zijn bloed moet drinken voordat hij het jouwe drinkt.”
Drie jaar later en vijftien kilo lichter wilde hij nog meer opwinding, actie, gevaar. „Ik was gehersenspoeld. Ik vergat mijn familie, mijn carrière, de beschaving. Ik wilde nog maar een ding: soldaat zijn.” Zijn oog viel op de Speciale Eenheden, elitetroepen die worden afgestuurd op wat heet ’vertrouwelijke missies’ en meestal niet de meest frisse. Zijn excellente gedrag hielp bij de selectie. „Ik werd een krijger, een moordmachine. Je angst voor de dood verdwijnt, het gaat om perfectie.” Twee keer was hij betrokken bij een bevrijdingsactie voor de in 2002 ontvoerde presidentskandidate Ingrid Betancourt.
Böhm wijst op een foto aan de muur waarop hij poseert tussen zijn collega-rambo’s met camouflagekleding en mitrailleur. „Je bent voortdurend in de jungle. Je sjouwt met drie keer je lichaamsgewicht aan wapens en munitie, en zonder eten. Commando’s koken niet. Je verdedigt je land met wapens, niet met voedsel. Het eten bestaat uit een zakje chemicaliën waar je na een paar weken bloed van gaan schijten. Ik besteedde mijn geld aan vitaminen en medicijnen. Aan zieke soldaten hebben ze niks.”
In die tijd werd zijn verhaal breder bekend in Colombia. Eerst via de legerradio, later ook in de pers. ’De patriot,’ noemden ze hem. „Waren er maar duizend Colombianen als hij,” zei zijn commandant.
Toch bleef hij een vreemde eend in de bijt. Hij sprak Engels en Spaans met een accent. En hij schreef. Als zijn kameraden zaten te drinken, hield hij zijn dagboek bij. Hij was deelnemer en toeschouwer tegelijk. Misschien stelde dat hem in staat om uiteindelijk afstand te nemen. Na twee jaar bij de commando’s kreeg hij problemen met zijn geweten. „Ik begon dingen te zien waar ik het niet mee eens was. Zoals het neerschieten van iemand die zich overgeeft. Ze laten altijd mooie beelden zien van soldaten die een gewonde guerrillero helpen, maar dat is pure propaganda.”
Zijn heldendaden leken ineens minder moedig dan hem altijd was voorgespiegeld. „Ze maken je wijs dat je een held bent, dat je goede dingen doet voor je land. Het is een voortdurende hersenspoeling. Ik bleef glimlachen, maar van binnen wist ik dat ik niet op de goeie plek zat en de verkeerde dingen deed. Als we een guerrillastrijder doodden, namen we hem alles, horloge, portemonnee, persoonlijke bezittingen en zijn uniform. Dat is slecht.”
„Onderling gebeurt hetzelfde. Als een guerrillero mij doodt, nemen mijn kameraden mijn uniform, laarzen, alles wat ze kunnen gebruiken. Ik was in het leger gegaan om mensen te helpen, niet om een moordenaar te zijn.”
Bovendien werd hij bang. Niet voor de guerrilla, maar voor zijn kameraden. „Ze vermoorden elkaar, per ongeluk of niet. Door dat soort dingen boekt het Colombiaanse leger geen successen. Ik dacht: morgen vermoordt een van mijn vrienden me. omdat ik iets zeg dat hem niet aanstaat. Dat gebeurt dagelijks. Ook slechte commandanten worden vaak neergeschoten. En dan zeggen ze tegen de familie: het spijt ons, uw zoon is gesneuveld in de strijd, bij het verdedigen van zijn land.”
Böhm is teleurgesteld in de generaals. „Ze hebben geen idee van wat zich in de jungle afspeelt. Ze gaan naar cocktailfeestjes en willen niets te maken hebben met bloedige dingen. Ze houden niet van de geur van soldaten, die stinken naar oerwoud. Ze weten niet dat hun soldaten altijd honger hebben en nooit geld hebben om eten te kopen voor hun families.”
De doorslag gaf een missie voor een drugsvangst waar nogal geheimzinnig over werd gedaan. „Dat was onze taak helemaal niet.” Zijn conclusie was duidelijk: „De enige business hier is de drugs. Het maakt niet uit hoeveel mensen ervoor moeten sterven.” En binnen de kazernes werd een complot gesmeed om de president te vermoorden. Hij heeft het van dichtbij gezien. „Alvaro Uribe is een goede president, de mensen houden van hem. Hij wil een einde maken aan de oorlog en hij wil openheid. En daar heeft niet iedereen belang bij. Veel mensen leven van de oorlog en de drugs.”
Nadat Böhm zijn vertrek had aangekondigd, gebeurden er vreemde dingen. De laptop waarop hij steeds zijn dagboeken uitwerkte, werd gestolen. Terug in de hoofdstad Bogotá kreeg hij vreemde telefoontjes. Op een middag belden twee mannen aan. David was er niet en een huisgenoot deed open. Ze zouden ’vrienden’ zijn en ’belangrijke informatie’ voor hem hebben, maar lieten naam noch telefoonnummer achter. David wist genoeg. „Ik ben bang dat ze me gaan vermoorden. Ik weet hoe ze die dingen doen. Ik heb dat soort operaties zelf uitgevoerd. Elke dag verdwijnen hier mensen en niemand weet waar ze blijven.”
Sindsdien zit hij ondergedoken. Zijn adres geeft hij aan niemand. Afspraken maakt hij buiten op straat, ergens op een hoek zodat hij eerst kan kijken of de kust veilig is. Ook journalisten worden gefouilleerd voor hij ze binnen laat. Böhm wijst in zijn kamer naar een gigantische Nederlandse vlag, die hij al acht jaar bij zich draagt. De vlag is voor hem inmiddels het symbool van zijn grote wens: hij wil zo snel mogelijk terug naar Nederland, zodra hij het geld heeft. „De reden dat ik nog leef is dat ik de missie heb dit verhaal te vertellen.”

NRC - Rotterdam, 29 september 2006 Door een onzer redacteuren
De Colombiaanse regering en de van oorsprong marxistische guerrillabeweging FARC hebben gisteren een belangrijke stap gezet naar een gevangenenruil.

President Álvaro Uribe gaf het leger gisteren opdracht zich terug te trekken uit Florida en Pradera. In deze twee steden in het zuidwesten van het land zouden FARC-onderhandelaars met de regering kunnen gaan praten over uitwisseling van gijzelaars, respectievelijk gevangenen. De FARC houdt honderden personen – vaak al voor jaren – gegijzeld, onder wie een groep van 62 hooggeplaatste ontvoerden. Onder hen zijn de presidentskandidate Ingrid Betancourt en drie Amerikaanse militaire contractanten. In ruil voor de vrijlating van deze 62 eist de FARC vrijheid voor een deel van de duizenden guerrillero’s die de staat gevangen houdt.De regering en de FARC moeten voordat de gesprekken kunnen beginnen nog de nodige geschilpunten oplossen, maar veel analisten gaan er van uit dat de twee partijen op korte termijn tot een vergelijk zouden kunnen komen. Het Colombiaanse dagblad El Tiempo somde gisteren alle obstakels op. De FARC eist dat guerrillero’s in het gebied mogen blijven om te waken over de veiligheid van haar onderhandelaars; dat pas na de ingebruikname van de gedemilitariseerde zone gesproken wordt over gebruik ervan; dat de regering haar denigrerende taal jegens de FARC stopt; dat twee aan de VS uitgeleverde FARC-leiders naar Colombia worden teruggehaald. De regering stelt dat de gesprekszone vrij moet zijn van guerrillero’s; ze vooraf over de voorwaarden wil onderhandelen; ze haar taalgebruik over de FARC in enkele documenten aanpast, maar de term ‘terroristische organisatie’ van toepassing laat; en dat de uitleveringskwestie nu buiten haar macht is en bij de VS ligt.

Nouvelobs.com 25/09/2006

Colombia. In videobeelden die op zondag 24 september werden uitgezonden verklaarde een woordvoerder van de FARC dat Ingrid Betancourt het goed maakt en dat ze in dezelfde omstandigheden verkeert als de rebellen.
'Of het nu gaat om slapen of afleiding, de omstandigheden zijn gelijk', beweerde de FARC-leider en hij onderstreepte dat Ingrid Betancourt 'gewaardeerd en gerespecteerd' wordt.
In deze videofilm die is opgenomen in een guerrillakamp verzekert Francisco González, alias Pacho, leider van het front VI van de FARC, dat Ingrid Betancourt, voormalig presidentskandidate, in dezelfde omstandigheden leeft als de rebellen die haar vasthouden.
De videobeelden zullen deel uitmaken van een documentaire die gemaakt wordt door een Franse producent. Ingrid Betancourt wordt sinds februari 2002 in gijzeling gehouden.

'Opluchting' van de Groenen

De Groenen hebben maandag verklaard dat ze opgelucht zijn na de uitzending van de videobeelden.
'Mobilisatie van de burgers is belangrijker dan ooit, evenals internationale druk', voegde Sergio Coronado, woordvoerder van de Groenen, er in een communiqué aan toe.
De milieupartij heeft het Europese Parlement opgeroepen om 'een groot gebaar te doen en de Sakharov prijs toe te kennen aan alle ontvoerden in Colombia en aan al diegenen die zich inzetten voor hun bevrijding'.
Sergio Coronado herinnert eraan dat 'de FARC al meer dan twee jaar weigerden om concrete tekenen van leven te geven van Ingrid Betancourt, ondanks de voortdurende verzoeken hierom van de familie en de internationale mobilisatie ten gunste van de bevrijding van alle Colombiaanse gijzelaars.'


Bron: Le Nouvel Observateur

By Patrick Markey | September 24, 2006
BOGOTA, Colombia (Reuters) - In a video released by their rebel captors, Colombian lawmakers held hostage for more than four years pleaded with President Alvaro Uribe to negotiate with leftist guerrillas to secure their release.
The recording broadcast on local television was the latest from the 12 provincial lawmakers since their kidnapping in 2002 by the Revolutionary Armed Forces of Colombia, or FARC, the largest rebel group in Colombia's four-decade conflict.
The FARC wants Uribe to withdraw troops from two municipalities to start an exchange of rebel prisoners for 62 hostages, including three U.S. contract workers and Colombian-French national Ingrid Betancourt, a former presidential candidate.
With sheets pinned up behind them to disguise their whereabouts, the lawmakers read from notes greeting family members and urging the government to reach an agreement.
"I urge President Uribe and the FARC leadership to keep from making declarations to the media without showing a real willingness to reach a humanitarian exchange, with acts and dialogue," said Ramiro Echeverry, wearing a black sweater and a crucifix around his neck.
The release of FARC hostages is one of the more sensitive areas Uribe must tackle after re-election in May thanks mostly to his tough security policies helping to reduce the country's once soaring levels of violence.
Local television showed families of the kidnapped men in Cali wiping away tears and hugging children as they watched the videos, the first of the hostages in more than six months.
The kidnapping came just before Uribe, a Washington ally who has received millions in U.S. aid, was first elected on a promise he would smash Latin America's oldest insurgency and attack Colombia's vast cocaine trade.
Uribe has accepted a proposal by European governments to break the deadlock over the hostages. But the government and the FARC disagree over the demilitarized area and Uribe wants guarantees the FARC will not use the zone to regroup.
"The national government reiterates its willingness to reach a humanitarian accord and a peace agreement with the FARC," the Uribe administration said in a statement.
Guerrillas snatched the provincial lawmakers in Cali in 2002 by pretending to be police evacuating a government building during a bomb threat.
Kidnapping, crime and violence has dropped as Uribe hiked military spending and sent troops to push back the FARC and reclaim urban areas and highways abandoned by the state.
But the FARC still holds more than 800 hostages, including politicians, police and soldiers, in secret camps. Thousands are killed and forced from their homes each year by a conflict that has cost 40,000 lives in the last decade.

Copyright 2006 The New York Times Company

24/8/2006 - le Figaro, le Nouvel Obs, Terra España, Reuters, El Universal

Colombia's largest rebel group is open to exchanging hostages for the release by the government of its guerrillas but plan is at a standstill, a spokesman for the rebels said in an interview released on Wednesday.Raul Reyes, the spokesman for the Revolutionary Armed Forces of Colombia, also said French-Colombian politician Ingrid Betancourt, who has been held hostage since February 2002, was well."The plan for a humanitarian exchange is at a standstill," Reyes said in an interview with Le Figaro newspaper which took place in the Colombian jungle on August 18.The government wants the 17,000-strong FARC to free 62 hostages including three American defense contractors and Betancourt, in exchange for rebels held in government jails.But President Alvaro Uribe and the rebel group are deadlocked over the terms for starting talks that might lead to an exchange.Speaking about Betancourt, Reyes said: "She is there. She reads, she walks, she smokes, like all the other hostages."And I imagine that every day she asks herself when she will finally be set free. Like all the guerrillas in prison."He told the paper the FARC had never had any plans for her individual release.The FARC says it is fighting for socialism in a country with deep divisions between rich and poor but even mainstream leftist politicians say the groups have scant popular support.Thousands are killed and tens of thousands are forced from their homes every year by Colombia's four-decade-old war, which is fueled by the country's huge cocaine trade.

• Ingrid Betancourt "va bien" Le Figaro
• Ingrid Betancourt "va bien" selon le porte-parole des FARC Nouvel Observateur
• Dirigente de las FARC quiere más propuestas de España y Francia Terra España
• Colombian rebels say hostage exchange at a standstill Reuters
• FARC: Betancourt ''está bien'' pero el canje está ''en punto ... El Universal (Venezuela)

Woede in het hart
Bogotá, 24 augustus 2006

De bediende gaat me voor naar de huiskamer. Ik zet mijn tas in de hoek en blijf staan wachten. Het is avond en door het raam zie ik nachtelijk Bogota aan mijn voeten liggen. Aan de muur hangt een schilderij van een vrouw met lange zwarte haren. Op de salontafel ligt een stapel kunstboeken. En bovenop zie ik de Nederlandse editie van Woede in het hart, geschreven door Ingrid Betancourt. Ingrid is een belangrijk Colombiaans politica. Ze is Tweede Kamerlid in Colombia geweest en wilde in 2002 president worden. Op 23 februari 2002 werd ze door de FARC ontvoerd. Sindsdien wordt ze in het oerwoud van Colombia vastgehouden. De FARC zijn rebellen die in de drugshandel zitten en een gewelddadige criminele organisatie vormen.
‘Buenas tardes’. Achter me staat een frêle vrouw, de moeder van Ingrid Betancourt. Ik herken haar van het schilderij aan de muur, maar dan ouder en getekend door het leven. Ze heeft een rode sjaal om haar schouders gedrapeerd en kijkt me afwachtend aan.
Ik vertel haar over de acties die in Nederland worden gevoerd uit solidariteit met Ingrid en de ruim 2500 andere ontvoerden in Colombia. Elk jaar organiseert de Tweede Kamer een bijeenkomst, waar de ontvoeringen centraal staan.
‘Wanneer heeft u voor het laatst iets van Ingrid gehoord?’ Ze schuift in haar stoel en zucht. ‘30 Augustus 2003. Een videoboodschap. Sindsdien is het stil. Maar onlangs zond de Franse televisie een interview uit met de 2e man van de FARC. Hij zei dat Ingrid nog leeft en dat ze gezond is. Maar wie gelooft de FARC nog?’
De moeder van Ingrid Betancourt beschrijft beeldend hoe ze actie onderneemt in Colombia om aandacht voor de zaak van alle ontvoerden te krijgen. Ze heeft een paar maal met president Uribe gesproken en met parlementsleden. ‘Maar ze beloven steeds dat ze met de FARC gaan onderhandelen. Het is nu 4 1/2 jaar geleden dat Ingrid is ontvoerd, en nog is er niets gebeurd. Ik geloof de politiek in Colombia niet meer.’
Ik pak mijn tas en haal er drie pakketjes uit. Het zijn brieven die mensen in Nederland en België hebben geschreven aan Ingrid om haar te steunen. Ik overhandig de stapeltjes.
‘Jullie aandacht doet ons goed. Het houdt ons op de been. Wij familieleden van ontvoerden staan machteloos. We worden verteerd door zorgen en verdriet.’
Ik neem afscheid en ga terug naar mijn hotel. Woede in het hart, dat is de titel van Ingrid Betancourt`s boek. Het eerste exemplaar kreeg ik op 23 februari 2003 in Amsterdam uitgereikt, precies een jaar na haar ontvoering. Haar gezicht kijkt me vanaf de salontafel aan. Woede in het hart is ook wat ik voel. Hoe wreed is het om iemand te ontvoeren en jaren geïsoleerd te houden. Laf en onmenselijk. En hoe lang gaat het nog duren? Volgens vice-president Santos bij wie ik de zaak eergisteren heb aangekaart, is er hoop dat er onderhandeld kan gaan worden. Maar wanneer kon hij niet zeggen. En garanties kon hij al helemaal niet geven.
De moeder loopt met me mee naar de deur van de lift. ‘Wilt u alle mensen in Nederland bedanken die een brief hebben geschreven. Hun medeleven is een lichtpuntje’.
Dat doe ik dan. Bij deze!

Boris

Bron: weblog Boris Dittrich

15/8/2006 - Semana, La Cronica de Hoy, Madrid Digital

According to a magazine that has close governmental links, the administration of President Alvaro Uribe would be prepared to begin talks about a peace process with FARC leading to the freeing of at least 62 people kidnapped by them.Semana magazine, on of the most influential in Colombia, announced that government sources had assured it that Uribe would like to create conditions leading to a meeting of his spokespersons with FARC. FARC have 16000 members in 60 divisions.According to Semana, Uribe's plan to begin peace negotiations with FARC has been examined with the High Commissioner for Peace. Luis Carlos Rostrepo, and his adviser Fabio Valencia, following his re-election for a new term on 28 May last.In order to bring both sides closer, it is reported that, the government has asked for backing from former presidential candidate Alvaro Leyva and from Carlos Lozano, editor of the weekly communist paper VOX.Leyva and Lozano are the two with whom the government would begin the process of getting closer to FARC as it considers that the rebel group has not any objection to these two men."The government is prepared to call a special National Assembly to introduce changes that would include social reforms," the magazine revealed.President Uribe believes that "a peace process is possible that would lead to the freeing of hostages or a freeing of hostages that leads to a peace process", the weekly paper stated.FARC are holding 21 politicians, 38 members of military/police and three American operatives whim they wish to exchange for 500 imprisoned rebels convicted for various crimes."This flexibility claims to have more possibilities, to begin meeting with the rebel group which has shown to be rather inflexible", said the magazine.Pre-talks proposed by the government could avail of international observers from countries that have already been involved in efforts towards the humanitarian agreement, such as France, Spain and Italy.But Semana warned it was necessary that the Colombian government be willing to declare that there is indeed an internal conflict in Colombia so as to "coax" FARC and to be ready to demilitarise a zone, as the rebel group demand.By accepting the existence of an internal conflict and the demilitarisation of a zone in the south of Colombia, to begin negotiations, that is the 'Gordian knot' the government is seeking to untie to have a preliminary meeting with the guerrilla.Uribe who began his second term of four years in office (2006- 2010) on 7 August last, announced that he would seek a peace agreement with the armed group, but without setting aside his policy on security.The head of state who put in place a policy of total war against rebels groups claims he can conquer them through military means; he has thus taken steps to strengthen the armed forces, the setting up of a network of informers and also of paid informers.For 41 years, Colombia has been the victim of an armed struggle between rebels, extreme right - wing paramilitaries, and the forces of the State. This conflict has caused the deaths of 100,000 people, mainly civilians.

11/8/2006 - RSF

• Un journaliste d’une radio communautaire assassiné Reporters sans Frontières
• Asesinado un periodista de una radio comunitaria Reporteros sin Fronteras
• Community radio presenter gunned down near cali Reporters without borders

• Esperan recoger en un mes 100.000 firmas por Ingrid Betancourt Caracol Radio

• Las Farc dicen que el canje "terminará imponiéndose" RCN Radio
• Farc insiste en cambiar civiles por guerrilleros El Tiempo de Venezuela

6/7/2006 - RSF, CPJ Press Freedom Online, NY, El Diario (New York), Bismi.net, CPJ, Rehabology, Intnl News Security Institute

The Committee to Protect Journalists is concerned by a death threat against a Colombian journalist who interviewed accused drug traffickers awaiting extradition to the United States. Prominent radio journalist Herbin Hoyos Medina told CPJ he received an e-mail warning July 1 to leave Colombia within three days or face "consequences without precedent for your children and family." Hoyos is still in Colombia but said he was considering leaving. "We are troubled by this threat against Herbin Hoyos," said CPJ Executive Director Joel Simon. "The authorities should quickly look into it, and find those responsible. "Hoyos fled Colombia for short periods between 1998 and 2000 after receiving threats from guerrilla groups for reporting on kidnappings. He has had a permanent police bodyguard since 2002. During his weekly program on Caracol Radio in Bogotá on July 1, Hoyos aired interviews with inmates at Cómbita maximum security prison in central Boyacá province who are awaiting extradition to the United States on drug charges. That night a threatening message was posted on his Web page, (lasvocesdelsecuestro.com). The message, signed by an unknown group called "Citizens' Action and Justice Front for Freedom and Democracy," accused Hoyos of protecting criminals that have damaged the country's image. Hoyos reported the threat to the Attorney General's Office. According to local press reports, many of the people interviewed by Hoyos said that they were not prominent drug traffickers, and accused the U.S. Drug Enforcement Administration and Colombian authorities of setting them up. So far this year, CPJ has documented five cases of Colombian journalists forced to flee their homes because of threats and intimidation. Although journalists in Bogotá and other large urban centers work more freely than their colleagues do in the country's interior do, they also face pressure and intimidation, CPJ research shows.

Reyes zei dat de FARC (Revolutionaire Strijdkrachten van Colombia) bereid zijn tot overdracht van Betancourt, drie Amerikaanse defensieaannemers en verscheidene Colombiaanse politieagenten en politici die de afgelopen zes jaar zijn ontvoerd. Hij stelde als voorwaarde dat de Colombiaanse regering bereid is tot serieuze onderhandelingen.

De Colombiaanse autoriteiten proberen al lange tijd met steun van Spanje, Frankrijk en Zwitserland de vrijlating te bewerkstelligen van ongeveer zestig gijzelaars die door de FARC worden vastgehouden. In ruil voor de in vrijheidstelling van de gijzelaars zouden tientallen gedetineerde rebellen op vrije voeten komen.

De FARC-leiding verwierp evenwel eerder dit jaar het aanbod van de regering en zei nooit en te nimmer een overeenkomst te zullen sluiten met president Alvare Uribe. Dat Reyes nu zegt dat de FARC wel bereid is tot een overeenkomst, betekent dat de rebellen kennelijk afstand doen van hun eerdere standpunt. Politieke waarnemers zien in de ommezwaai een teken dat de FARC-leiders zich neerleggen bij de politieke realiteit. Uribe won vorige maand overweldigend de presidentsverkiezingen.

De familie Betancourt heeft sinds 2003 geen enkel teken van leven van de in 1961 geboren Ingrid Betancourt ontvangen. Hervé Marro, leider van een Frans steuncomité voor Betancourt, zei sceptisch te zijn over de verklaring van Reyes. "Wij zijn al zo vaak teleurgesteld", aldus Marro. "Als hij zegt dat zij het goed maakt, geef ons dan een bewijs."

22/6/2006 - ISN Security Watch

• A president’s chance to improve Colombia ISN, Switzerland

19/6/2006 - Le Figaro, MAA, The Guardian

• L’échec de la lutte antidrogue Le Figaro
• Coca et guérilla : de l’éradication en Colombie à la ... MAA
• Coca Production Increases in Colombia Guardian Unlimited, UK

President Uribe meets Alvaro Leyva in order to establish contacts with FARC.

12/6/2006 - Europa Press, RCN

• El presidente Uribe se reúne con Álvaro Leyva para ... Europa Press
• Uribe se reunió con ex candidato Leyva para buscar un ... RCN Radio

3/6/2006 - Asfamipaz

• The letter from Asfamipaz

de Volkskrant, 30 mei 2006
door Iñaki Oñorbe Genovesi

Vier jaar was niet genoeg voor Álvaro Uribe om zijn honderd actiepunten uit te voeren. Dus liet hij zich herkiezen voor nog een termijn. Het geheim van de president van Colombia: niet drinken, niet dansen.

Washington kan even opgelucht ademhalen. De Bolivariaanse Revolutie die de Venezolaanse president Hugo Chávez in Latijns Amerika heeft ontketend, heeft in Colombia geen vervolg gekregen. President Álvaro Uribe moet niks hebben van het radicaal linkse gedachtegoed en de anti-Amerikaanse gevoelens die Venezuela en Bolivia hebben veroverd en ook Ecuador en Peru sterk beïnvloeden.
Of de ruim zeven miljoen Colombianen die zondag op Uribe hebben gestemd er net zo over denken als hun president? Het is onwaarschijnlijk. Vooral de Colombiaanse ontheemden en boeren trekken niet altijd profijt van Uribes politiek van Democratische Veiligheid en zijn onvoorwaardelijke steun aan de door de Verenigde Staten gesteunde anti-drugsstrijd Plan Colombia.
Maar ook zij kozen voor de man die vier jaar geleden een nieuwe regeerstijl introduceerde en de Colombianen warm maakte voor zijn belofte van ‘een harde hand en een groot hart’, in een poging het land na ruim veertig jaar weer vrede, rust en vertrouwen te schenken.
Om die belofte gestalte te geven, stelde Uribe een lijst op van honderd actiepunten die ertoe leidden dat grote delen van het land werden heroverd op de linkse rebellen, de rechtse paramilitairen en de drugskartels. Bovendien kreeg de nationale economie een stevige impuls.
Maar al snel bemerkte Uribe dat zelfs werkdagen van meer dan zestien uur niet volstonden om zijn ambitieuze plannen binnen vier jaar te voltooien. Dus bedacht hij een wetswijziging om zijn herverkiezing en een verlenging van zijn Democratische Veiligheid tot 2010 mogelijk te maken. Het kwam Uribe op stevige kritiek te staan, naast de verwijten dat hij de ogen dichtknijpt voor het schenden van mensenrechten door het leger en paramilitairen. En dan zijn er nog de magere resultaten in de strijd tegen de drugskartels.
Het aantal Colombiaanse cocavelden nam ondanks honderden miljoenen Amerikaanse dollars aan sproeivliegtuigen en anti-drugsbataljons toe. Bovendien zijn veel Colombianen niet vergeten hoe de VS in 2004 te hulp moesten schieten om documenten die Uribe in verband brachten met de notoire drugsbaron Pablo Escobar als ‘onbetrouwbaar’ af te doen.
Uribe laat meestal de kritieken langs zich heen glijden. Maar als El Teflón zijn opponenten dan toch van repliek dient, verandert de kleine man met het vriendelijke studentikoze gezicht in een bom van strijdbare woorden. Gepassioneerd staat de 53-jarige advocaat, die zijn opleiding afrondde aan Harvard en Oxford, pal voor zijn ideeën. Gezegend met een ijzeren geheugen reciteert Uribe hele redevoeringen, gedichten en historische uitspraken.
Bovendien vergeet hij nooit gezichten en namen van mensen die hij ontmoet tijdens zijn vele werkbezoeken. Als leider van Colombia heeft Uribe het zijn gewoonte gemaakt elk weekeinde een andere regio te bezoeken. Hij bezoekt er projecten, eist er resultaten of roept bestuurders publiekelijk ter verantwoording.
Dat die werkbezoeken niet zonder risico zijn, lijkt Uribe niet te deren. Ook al heeft hij diverse aanslagen op zijn leven ternauwernood overleefd. Uribe omringt zich met ruim vijftig lijfwachten en hoopt het gewelddadige lot van zijn vader Alberto Uribe Sierra te ontlopen. Die stierf in 1983 toen hij zich tegen een ontvoeringpoging door strijders van de FARC verzette, een drama dat Uribe de politiek zou hebben ingedreven.
Zo werd hij burgemeester van Medellin, gouverneur van Antioquia en senator. Zonder daarbij zijn landgoederen in Antioquia en Córdoba, die hij het liefst te paard bestiert, uit het oog te verliezen. Waar hij de tijd vandaan haalt? Uribe houdt niet van dansen en drinken. Wat zijn landgenoten – liefhebbers van Shakira, Juanes en aguardiente – maar niet van hun populaire president kunnen bevatten.

de Volkskrant, 30 mei 2006
Van onze buitenlandredactie
AMSTERDAM - De Colombiaanse president Álvaro Uribe is zondag, zoals verwacht, herkozen. Uribe kreeg ruim 62 procent van de stemmen. Dat was ruimschoots voldoende om al in de eerste ronde een tweede termijn veilig te stellen.Uribe (53) is de eerste president sinds Rafael Nuñez in 1892 die is herkozen. Vorig jaar kreeg hij een grondwetswijziging door het Colombiaanse parlement die hem in staat stelde zich herkiesbaar te stellen. Ook het Constitutionele hof bekrachtigde de wijziging, zij het na enig aarzelen.De Colombianen brachten zondag ongestoord hun stem uit. Geweld werd niet gemeld, maar het leger zei zaterdag en zondag bij gevechten met de linkse guerrillabeweging FARC twaalf rebellen te hebben gedood. Drie soldaten raakten gewond. Voorafgaand aan de verkiezingen had de FARC de Colombianen opgeroepen tegen Uribe te stemmen.Meer dan 200 duizend soldaten bewaakten de stembureaus, winkelcentra en andere mogelijke doelwitten van de rebellen. De hoofdstad Bogota deed voor en tijdens de verkiezingen denken aan de Iraakse hoofdstad Bagdad: tanks reden door de straten en zwaarbewapende soldaten fouilleerden automobilisten bij controleposten.Van een verkiezingscampagne was de voorbije weken nauwelijks sprake, nadat Uribe had besloten zijn tegenstanders te negeren. Hij noemde ze niet en weigerde met hen in debat te gaan. Wel was de campagne voor de elecciones presidenciales volgens deskundigen de vreedzaamste in ruim tien jaar.Uribe (53) dankt zijn zege in de verkiezingen vooral aan de wijze waarop hij in zijn eerste termijn, die in augustus 2002 begon, het geweld in Colombia heeft aangepakt. Ook heeft Uribe duizenden paramilitairen zo ver gekregen dat ze de wapens inleveren. Uribe is er echter nog niet in geslaagd een einde te maken aan de activiteiten van de linkse guerrillabewegingen FARC en ELN.Het is Uribe gelukt het ELN tot vredesoverleg over te halen, maar een vredesakkoord is nog niet ophanden. Bovendien legt het ELN minder gewicht in de schaal dan de veel grotere FARC. De ELN telt naar schatting vierduizend rebellen, de FARC zo’n zeventienduizend guerrillastrijders.Herhaalde oproepen aan de FARC tot vredesoverleg leverden tot dusver niets op. De kopstukken van de rebellengroep hebben laten weten dat ze niets verwachten van onderhandelingen met een president die zulke nauwe banden met het Witte Huis heeft.Uribe is een overtuigd aanhanger van de door de Verenigde Staten bepleite Vrijhandelszone voor Amerika. Bovendien werkt hij nauw samen met de regering-Bush in ‘Plan Colombia’, de strijd tegen de drugskartels.

Colombia vote seen as referendum on rebel crackdown

28/5/2006 - Le Monde, Deutsche Welle, Monsters and Critics.com

• Les otages, grands oubliés de la campagne électorale Le Monde
• "La reelección de Uribe significa cuatro años más de secuestro" Deutsche Welle Español
• Colombia vote seen as referendum on rebel crackdown Monsters and Critics.com, UK

De harde hand van president Álvaro Uribe tegen de gewapende groepen in Colombia heeft het land veiliger gemaakt, zeggen veel Colombianen. Zijn herverkiezing, morgen, lijkt verzekerd.

NRC 27 mei 2006
Door onze correspondent Marcel Haenen

BOGOTÁ, 27 MEI. De handel van Fernando zit in een kinderwagen die vernuftig is omgebouwd tot mobiele snoep- en sigarettenwinkel. Hij trekt ermee door de Colombiaanse hoofdstad Bogotá. Op zijn blauwe hesje staat dat je bij hem ook een mobiele telefoon kan huren voor een kwartje per lokaal gesprek. „Uribe, honderd procent", antwoordt hij nog voordat de vraag goed en wel gesteld is.
Ook de moeder en dochter die in de Juan Valdez-winkel koffie drinken, geven kordaat eensluidend antwoord op de vraag op wie ze bij de presidentsverkiezingen van zondag gaan stemmen. „Uribe, want dank zij hem is de veiligheid in Colombia aanmerkelijk verbeterd. Vorige maand zijn we voor het eerst in vijftien jaar met de auto van Bogotá naar mijn zus in Medellín gereden", zegt de oudste vrouw. „Tot voor enkele jaren stonden de terroristen aan de rand van de stad. Nu heb ik bewegingsvrijheid", verklaart ook Fernando.
Colombia kiest morgen een nieuwe president en niemand twijfelt eraan dat het de oude wordt. De 53-jarige Álvaro Uribe – sinds 2002 president van het 41 miljoen inwoners tellende Colombia – zal volgens alle peilingen zijn politieke tegenstanders gaan verpletteren. Uribe staat in de enquêtes op zo’n zestig procent van de stemmen en zal naar verwachting in één ronde zegevieren. Het is de eerste herverkiezing van een president in 64 jaar, de grondwet is er speciaal voor aangepast om het mogelijk te maken.
De conservatieve Uribe heeft zich tijdens zijn bewind onderscheiden met wat hij zelf „de politiek van de harde hand" noemt. In het gewelddadige land waar de bevolking al meer dan veertig jaar wordt geterroriseerd door linkse guerrillagroepen, rechtse paramilitaire eenheden en gewone drugshandelaren koos Uribe voor de frontale aanval. Zijn voornaamste daad is de ontwapening van de 20.000 paramilitairen. De volgende ambtstermijn moeten de ongeveer evenveel strijders van groepen als ELN en Farc onschadelijk worden gemaakt.
Die strategie spreekt de Colombianen, die oorlogsmoe zijn, aan. Het aantal ontvoeringen is sinds 2002 van 3.041 gedaald naar 800 vorig jaar. Terreurdaden van 1.517 naar 552. Het zijn resultaten die het voor de tegenstanders lastig maken de discussie te verleggen. „Als ik president ben, zullen de onderwijzers en niet de soldaten de helden van de samenleving zijn", zegt de alternatieve linkse kandidaat Antanas Mockus. Hij staat in de peilingen op één procent.
Terwijl zijn persoonlijke lijfwacht toekijkt – de armen streng voor de borst gevouwen – vertelt Telesforo Pedraza, parlementslid en partijgenoot van Uribe, op een terrasje ook „stomverbaasd" te zijn over de enorme aanhang van zijn leider. „Links en rechts lijken zich al lang geleden te hebben neergelegd bij de winst van Uribe", zegt Pedraza.
Het kan verklaren waarom er in Bogotá vrijwel geen verkiezingsaffiche of spandoek hangt. Commentatoren klagen over historisch saaie verkiezingsmanifestaties. En Uribe is zo zelfverzekerd dat hij hooghartig deelname aan debatten met zijn tegenstanders afwijst. Volgens Pedraza zullen naar verwachting slechts 9 van de 26 miljoen stemgerechtigde Colombianen morgen de moeite nemen te gaan stemmen.
De linkse kandidaat en tweede in de peilingen Carlos Gaviria – de man die wegens zijn witte baard Vadertje Kerst wordt genoemd – noemt het laf. Hij wil praten over mensenrechten en armoedebestrijding. Maar Gaviria krijgt volgens de peilingen maar twintig procent van de stemmen. De 69-jarige Gaviria was de hoogleraar rechten van Uribe. Die prees zijn leermeester tot tien jaar geleden nog wegens diens rechtschapenheid. Maar nu beschuldigt Uribe zijn tegenstander ervan te heulen met communisten.
Ondanks successen is Colombia onder Uribe allerminst een normaal veilig land geworden. De journaals ademen dagelijks onveranderlijk dood en verderf. Parlementariër Pedraza begint aan een lange opsomming van de laatste berichten van het front. Acht mensen sterven in een mijnenveld van de Farc, een gemeenteraadslid wordt vermoord, drie kinderen laten het leven nadat ze een oude granaat oppakten, negen bussen zijn in brand gestoken en de belangrijkste havenstad Buenaventura zit drie dagen zonder elektriciteit na aanslagen van de guerrilla.
„Maar Uribe straalt in ieder geval het beeld uit dat het in Colombia veel beter gaat. De mensen voelen zich veiliger en dat leidt tot meer mobiliteit en het aantrekken van buitenlandse investeerders", aldus Pedraza. De economie groeit gemiddeld met vijf procent.
Uribe maakt bovendien indruk als een niet aflatende werker die zich met alle dossiers bemoeit. En alles weet. Ieder weekeinde organiseert hij in het binnenland volksvergaderingen waar bewoners zich met klachten tot hem kunnen wenden. De president kleedt zich voor die gelegenheden als een gewone plattelander met hoed. Als een weg niet is aangelegd of het dak van de dorpsschool lekt, worden de verantwoordelijke bewindslieden – die ook meereizen – publiekelijk door Uribe ter verantwoording geroepen.
Het is het soort populisme waar ook zijn linkerbuurman Chávez in Venezuela mee scoort. En als er wat misgaat, rekent de bevolking het Uribe niet aan. Recente omvangrijke corruptieschandalen hebben geen effect gehad in de peilingen. „Uribe is de Teflonpresident: niets kleeft aan hem."
Bij de oppositie troosten ze zich door te wijzen op de ongebruikelijk grote aanhang die links ondanks alles trekt. „De linkse kandidaten halen nu zo’n 35 procent van de stemmen. Dat is nog nooit vertoond", zegt León Valencia. Hij zat tot 1994 in de leiding van guerrillagroep ELN en steunt nu kandidaat Gaviria.
Ook Valencia geeft toe dat het veiliger is geworden in zijn land. „Maar het vergt enorme financiële investeringen. En alleen in de steden en langs grote wegen is het door de massale aanwezigheid van veiligheidstroepen beter geworden. Dat resultaat staat in geen verhouding tot de kosten."
Volgens de Colombiaanse oppositie is het beter om te proberen via serieuze onderhandelingen de gewapende groepen uit te schakelen. „Het land moet meer regionaal integreren, meer contact zoeken met Europa en het vrijhandelsverdrag dat Uribe tekende met de Verenigde Staten moet van tafel", zegt Valencia.
De ex-guerrillero zegt dat zijn land ook geen andere keus heeft. De economie groeit niet altijd zo voorspoedig. En de 600 miljoen euro die Colombia nu als speciale regionale bondgenoot van de Verenigde Staten jaarlijks krijgt van Bush is volgens hem ook een aflopende zaak. „De Republikeinen zijn in de VS aan de verliezende hand en de Democraten zullen voor een andere politiek in de regio kiezen. Het roer moet in Colombia dus hoe dan ook om."
Maar de tegenstanders van de president weten dat ze met dit beleid naar alle waarschijnlijkheid tot het jaar 2010 moeten wachten. Dan mag Uribe niet meer mee doen.
Miljoenen Colombianen van huis verdreven
Na Soedan is Colombia het land met de meeste ontheemden (mensen die in eigen land op de vlucht zijn voor geweld, burgeroorlogen of rampen).
Naar schatting zijn zo’n tweeënhalf miljoen Colombianen van huis en haard verdreven door ruim veertig jaar burgeroorlog tussen regeringstroepen, linkse guerrillastrijders en rechtse paramilitaire groepen.
Over nauwkeurige cijfers beschikken de Colombiaanse regering noch de VN-Vluchtelingenorganisatie UNHCR. In 2001 werd het aantal zogenoemde Internally Displaced Persons (IDP’s) geschat op 700.000, vier jaar later was het cijfer ruim verdrievoudigd.
De ontheemden vormen een bijzonder kwetsbare groep in Colombia. Velen van hen wonen in krottenwijken rond de grote steden, in erbarmelijke omstandigheden. Volgens officiële studies heeft meer dan de helft geen toegang tot gezondheidszorg.
Veel ontheemden zijn gevlucht voor intimidatie en geweld, of ze zijn naar de stad getrokken omdat hun akkers besproeid zijn met chemicaliën in de strijd tegen de drugsteelt.
Veel Indiaanse gemeenschappen dreigen te verdwijnen doordat gewapende groepen hen van hun land verdrijven.
President Uribe heeft terugkeer van de ontheemden naar hun streek van herkomst tot prioriteit gemaakt. Zijn regering heeft 2,2 miljard dollar uitgetrokken voor steun aan de ontheemden.
De afgelopen jaren zijn ook steeds meer Colombianen naar het buitenland gevlucht, vooral naar Costa Rica en Ecuador, maar ook naar Panama, Venezuela, de Verenigde Staten en Europa.


copyright NRC

El Teflón twijfelt niet en de kiezer ook niet
de Volkskrant 26 mei 2006
Van onze verslaggever Iñaki Oñorbe Genovesi
Zondag gaat Colombia naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Álvaro Uribe is zo goed als zeker van zijn herverkiezing. Hij negeert zijn tegenstanders simpelweg.
De FARC adviseert Colombianen tegen Uribe te stemmen
Even was er een moment van opwinding in de Colombiaanse verkiezingscampagne. Dat was toen vorige week de professor op de Plaza de Bolívar in Bogotá de student wist te overtroeven. Presidentskandidaat Carlos Gaviria (69) kreeg het centrale plein in de Colombiaanse hoofdstad wel helemaal vol, terwijl president Álvaro Uribe (53) deze slechts voor de helft met aanhangers wist te vullen. Gaviria’s succesje tegenover zijn oud-leerling van de rechtenfaculteit van de prestigieuze Javeriana Universiteit was ook gelijk het enige hoogtepunt van de ‘elecciones presidenciales’ in Colombia.
Echt spannend wilde het de voorbije weken niet worden in de strijd om het Colombiaanse presidentschap. Geen enkele keer gingen de drie kandidaten rechtstreeks met elkaar in debat. Sterker nog, president Uribe besloot zijn tegenstanders Carlos Gaviria en Horacio Serpa (63) volkomen te negeren. Uribe zweeg als het graf over hun standpunten en weigerde zijn opponenten zelfs in zijn toespraken te noemen.
En dan hielp het ook al niet voor de spanning dat Uribe sinds weken door opiniepeilers als glansrijke winnaar wordt aangewezen. Zelfs de meest pessimistische voorspellers geven de huidige president komende zondag 55 procent van de stemmen. Gaviria en Serpa blijven royaal achter met respectievelijk 25 en 20 procent.
Ulribe lijkt al in de eerste ronde zeker te kunnen zijn van herverkiezing als president van Colombia. Een herverkiezing die hij volgens critici te danken heeft aan een wetswijziging die hij vorig jaar door het parlement wist te loodsen. Het Constitutionele hof keurde het na enig twijfelen alsnog goed.
Graag wijzen Uribe’s tegenstanders er bovendien op dat de streng optredende president nauwelijks open staat voor kritiek. Zijn aanhangers daarentegen menen dat Uribe, die in augustus 2002 aan de macht kwam, door dappere beslissingen en een harde hand het jarenlange geweld in Colombia heeft weten te temperen en de economie heeft laten opbloeien.
Uribe zelf laat intussen alle meningen langs zich heen glijden. Zozeer dat de advocaat wel eens El Teflón wordt genoemd. Uribe, een fervente katholiek – die zegt te bidden terwijl hij aan yoga doet – trekt zijn eigen plan. Ook de komende vier jaar wenst hij te hameren op zijn succesvolle én omstreden politiek van ‘Democratische Veiligheid’.
Doel van die aanpak is het versterken van de Colombiaanse staat en het weer heroveren van grote gebieden van het land op de linkse guerrillastrijders van de FARC, de paramilitairen en de drugsbaronnen. Ook is de bedoeling het lot te verbeteren van de drie miljoen ontheemden en ruim drieduizend ontvoerden in Colombia – onder wie ex-presidentskandidate Ingrid Betancourt.
Daartoe is Uribe na zijn herverkiezing bereid vredesbesprekingen met de FARC te beginnen en de rebellen zelfs een groter gebied te geven dan de gedemilitariseerde zone die ze sinds 1998 in handen hebben. De FARC heeft echter al aangekondigd geen enkele behoefte te hebben om te onderhandelen, en roept de Colombianen op niet op Uribe te stemmen.
Ook veel paramilitairen lijken wantrouwend geworden. Ze aarzelen om de wapens neer te leggen sinds het Constitutionele hof recentelijk besloot aanvullende – en voor de para’s soms nadelige – voorwaarden te stellen aan de uitvoering van de Wet Gerechtigheid en Vrede, de omstreden basis voor de ontwapening en reïntegratie van de 30 duizend paramilitairen.
En dan is er nog het ‘Plan Colombia’ tegen de drugs, dat zes jaar gelegen met steun van de VS werd gelanceerd. Ondanks de 4 miljard euro die is uitgegeven aan sproeivliegtuigen en anti-narcoticabataljons zijn de drugsbaronnen nog steeds invloedrijk, en zijn er meer cocavelden bij gekomen.

Copyright: de Volkskrant

Interview met Mélanie Delloye door Stefan van der Voort, 17 mei 2006

13/5/2006 - Nouvel Obs, La F.M.

• Les FARC voteront à la présidentielle Nouvel Observateur
• No somos antielectorales: Raúl Reyes La F.M.

Raul Reyes confirms Clara Rojas had a baby

5/5/2006 - La F.M., AnnCol

• Farc critica diálogos de paz del Eln La F.M.
• Raúl Reyes: “Reelección de Uribe lo peor para Colombia” AnnCol

Colombia: Internally displaced people face elections with few options
Press release, 27/4/2006

In a letter made public today, Amnesty International urged Colombia's presidential candidates to make public their plans of action to tackle the country’s human rights crisis, particularly the impact of the recent demobilization of army-backed paramilitaries on the country's internally displaced population.

More than 3 million people have been forced to leave their homes by paramilitaries, the guerrillas, and the security forces since 1985. Tens of thousands of others have been killed, “disappeared”, tortured or kidnapped.

A number of government initiatives, including Decree 4760 and the “rural reinsertion” programme, now threaten to ensure that demobilized paramilitaries could maintain control over the millions of hectares of land they have stolen.

Demobilized paramilitaries could become eligible for grants to develop agricultural projects in the very same lands they took by force, often through human rights violations and with the support of the security forces. These projects would bring together peasant farmers, displaced peoples and demobilized paramilitaries. Supposedly demobilized paramilitaries would count for half the people involved in each project.

A number of paramilitary groups have already announced their intention to promote economic development projects for their members and the local community in areas they already control.

“In practice, hundreds of thousands of people in Colombia could be faced with a lethal dilemma: either continue to be homeless or move back to their land and live with the very same people who tortured, raped and killed their loved ones and forced them to move out in the first place,” said Marcelo Pollack, Amnesty International's Colombia Researcher.

Amnesty International has called on the international community not to legitimize paramilitary control over such lands by funding agricultural projects of this kind.

In the letter, Amnesty International also urges the presidential candidates to use their campaigning platforms to publicly express support for the introduction of a human-rights based legal framework for the demobilization of illegal armed groups. Any legal framework should be in line with UN recommendations and ensure the return of land stolen by paramilitaries to their rightful owners or their descendants.

“If they are serious about leading the country, all the presidential candidates must develop credible proposals to tackle Colombia's human rights crisis. Failure to do so would put them at risk of being part of the problem," said Javier Zuñiga, Amnesty International's Americas Programme Director.

Amnesty International also calls on the candidates to publicly commit to:
• Acknowledging the human rights crisis and the internal armed conflict affecting millions in the country;
• complying with international human rights recommendations, including to end impunity;
• ensuring full respect of human rights and international humanitarian law by the security forces;
• signing a humanitarian agreement with the guerrilla groups to shield the civilian population from the conflict;
• defending the rights of human rights defenders and social activists to carry out their work; and
• protecting those civilians most at risk – including women and indigenous peoples.

Background Information
Presidential elections in Colombia are due to take place on 28 May.

Decree 4760 was promulgated on 31 December 2005 to regulate implementation of the Justice and Peace Law, which was approved in 2005 to facilitate the demobilization of paramilitary and guerrilla groups.

“Als mijn dochter een kind heeft gekregen, wil ik het in mijn armen sluiten”

02/04/2006 - Semana

Enkele dagen geleden hoorde Doña Clara de Rojas, de moeder van Clara Rojas die op 23 februari 2002 samen met Ingrid Betancourt ontvoerd is, van journalist Jorge Enrique Botero dat haar dochter een zoon gekregen zou hebben in gevangenschap.

Commission provides €12 million of humanitarian assistance to the victims of conflicts in Colombia

28/3/2006 - European Commission

• Commission provides €12 million of humanitarian assistance ... EUROPA (press release)
• The humanitarian crisis in Colombia EUROPA

Freedom for 2 kidnapped policemen

16/3/2006 - El Tiempo

• Liberación de dos policías secuestrados El Tiempo
• Farc confirman que liberarán a los dos policías el sábado Terra.com
• Gobierno: la liberacion de dos secuestrados por parte de las Farc Caracol Radio

FARC apply pressure in the lead up to Colombian elections

7/3/2006 - Matinternet

• Les FARC font monter la pression à l'approche des législatives ... Matinternet
• Comunicado de la FIDH (Federación Internacional de los Derechos Humanos)

FARC announce freedom for two police officers held hostage

6/3/2006 - Swissinfo, Romandie.com, TSR, Bluewin, La Liberté, AnnCol, Terra

• Les FARC annoncent la libération de deux policiers otages Romandie.com
• Les FARC annoncent la libération de deux policiers otages SwissInfo
• Las FARC liberarán a dos policías secuestrados en octubre Terra España
• Farc listas a devolver dos policías AnnCol

Five Colombian military begin their ninth year in FARC hands.

5/3/2006 - Las voces del secuestro

• Cinco militares colombianos cumplen ocho años en poder de las FARC Las voces del secuestro

Foto Mélanie en Lorenzo Delloye: EPA

Zestien was Mélanie toen haar moeder, de Colombiaanse politica Ingrid Betancourt, werd ontvoerd. Nu, vier jaar later, vertelt zij in een interview met Marie Claire over de strijd die ze voert om haar moeder terug te krijgen. Ze weet zeker dat haar moeder nog leeft.

Astrid Betancourt: Free my sister!

18/2/2006 - Nouvel Observateur

Libérez ma sœur ! MSN Actions solidaires

Colombian policeman held 7 years by FARC dies - report

15/2/2006 - Terra, Reuters

Muere en cautiverio un militar secuestrado por las FARC en 1998 Terra España

Colombian policeman held 7 yrs by FARC dies - report Reuters AlertNet - London,England,UK

EL SECUESTRO: UNA LENTA AGONÍA

A new video?

17/2/2006 - Nouvel Observateur

Une nouvelle cassette vidéo Nouvel Observateur

12/2/2006

Ontvoerde AzG-medewerkers blijven in Colombia

BOGOTA - De twee medewerkers van Artsen zonder Grenzen, die vorige week enige tijd zijn ontvoerd door guerrillastrijders, blijven in Colombia. Dat hebben de twee medewerkers tegenover de Spaanstalige krant La Prensa verklaard. De twee, een Nederlander en een Brit, werden in de buurt van de grens met Venezuela ontvoerd door rebellen van het ELN.

Volgens La Prensa zijn de twee vrijgekomen, nadat president Uribe van Colombia opdracht gaf om de eis van de ontvoerders in te willigen. De gijzelnemers eisten het lichaam van een omgekomen leider van het ELN, in ruil voor de Nederlander en de Brit. Nadat het lichaam van de ELN-leider in een lijkwagen was afgeleverd, zijn de medewerkers van Artsen zonder Grenzen vrijgelaten.

Artsen zonder Grenzen is al eerder slachtoffer van ontvoeringen geweest in Colombia. In 2005 werden vijf medewerkers van de organisatie enige tijd ontvoerd. Ook andere organisaties die in Colombia werken, zoals Oxfam, hebben regelmatig met ontvoeringen te maken.

In de afgelopen drie jaar zouden zeker zestig medici en ander zorgpersoneel in Colombia zijn ontvoerd. In totaal werden in 2005 ruim 800 personen ontvoerd in Colombia, een daling van meer dan 70 procent vergeleken met 2002 toen 2885 personen werden ontvoerd.

De Telegraaf

Gegijzelde Nederlander in Colombia weer vrij

10/2/06

Een Nederlandse arts van Artsen zonder Grenzen (AzG) is samen met zijn Britse collega vijf dagen gegijzeld geweest door rebellen in Colombia. Dat heeft de hulporganisatie bevestigd. Hulp
De twee zijn in goede gezondheid, meldt AzG. Ze waren in het noordoosten van het land om medische hulp te bieden aan de bevolking. Ze werden ontvoerd door radicale guerillastrijders in de regio.

Leger
Volgens Colombiaanse zijn de twee in handen zijn geweest van het Leger van Nationale Bevrijding (ELN). Die wilden hen uitwisselen tegen de stoffelijke resten van een recent omgekomen leider.

© RTLNieuws.nl

Colombia: Attacks on freedom of expression threaten elections

9/2/2006 - Amnesty International

• COLOMBIE - Les atteintes à la liberté d’expression menacent ... Amnesty International.be
• Colombia: Attacks on freedom of expression threaten elections
  Amnesty International USA
• Colombia: Ataques a la libertad de expresión ponen en peligro las ... Amnistía Internacional

De verloren jaren

05/02/2006 - Semana

Colombia: humanitarian situation remains of concern

2/2/2006 - ICRC

• Colombia: la situación humanitaria sigue siendo preocupante CICR
• Colombia: humanitarian situation remains of concern ICRC

Colombians held by rebels ask Venezuela for help

22/1/2006 - XINHUA, Terra, Ely Times, Romandie.com, The Daily Journal

• Des otages des FARC demandent l'asile politique au ... XINHUA
• Bogotá aprueba petición asilo Venezuela a secuestrados por FARC Terra España
• Colombians held by rebels ask Venezuela for help Ely Times, USA
• Des otages des FARC demandent sur une vidéo l'asile politique Romandie.com
• Asylum OK for hostages Daily Journal - Caracas,Venezuela

Artikel over Ingrid Betancourt in Europe Diplomatic Magazine van december 2005 - januari 2006:

http://www.europe-diplomatic.com/pdf/rub2.pdf

Colombia says FARC playing politics with hostages

9/1/2006 - La Prensa (Panama), Reuters

• Gobierno acusa a las FARC de jugar políticamente con rehenes La Prensa (Panamá)
• Colombia says FARC playing politics with hostages Reuters AlertNet, UK

Uribe ratifies the order to free hostages through a military offensive

5/1/2006 - La Jornada

• Uribe ratifica orden de rescatar vía militar a rehenes de la ... La Jornada (México)

FARC: no hostage exchange with President Uribe

4/1/2006 - Latin Reporters

Colombia Rebels Reject Prisoner-Swap Talks

1/1/2006 - Nouvel Obs, Matinternet, Houston Chronicle, La Prensa

• Les FARC rejettent l'offre européenne Nouvel Observateur
• Les FARC rejettent la proposition de négociations de trois pays ... Matinternet
• Colombia Rebels Reject Prisoner-Swap Talks Houston Chronicle, United States
• FARC insiste en salida política pero con un nuevo gobierno ... La Prensa (Panamá)