ontvoerden

De Farc hebben hun gevangenen beroofd van de belangrijkste momenten van hun leven. Het weekblad Semana publiceert deze week het verhaal van een aantal van de meest dramatische gevallen.

Je leeft maar één keer. Het leven is meestal te kort om je dromen te verwezenlijken. Vele ontvoerden die in handen zijn van de Farc hebben de beste jaren van hun leven doorgebracht in de jungle. Militairen die op hun 21ste ontvoerd zijn, zijn nu bijna 30. Zij hebben daar simpelweg de beste jaren van hun jeugd verloren. Tientallen kinderenen kennen hun vader praktisch niet en sommigen hun moeder niet. Zodra ze konden praten, kenden ze al de betekenis van woorden en uitdrukkingen als een 'teken van leven', 'humanitaire ruil', of 'demilitarisering'. Er zijn vrouwen die al meer jaren bezig zijn om te strijden voor de bevrijding van hun echtgenoten dan het aantal jaren dat ze samen zijn geweest. Er zijn politieke leiders die tientallen collectieve projecten hebben moeten opgeven die waarschijnlijk ten goede waren gekomen aan hun gemeenschap. Afgebroken carrières.  Hoeveel heeft het land verloren door deze ontvoeringen? Hoeveel talent en menselijk kapitaal verspild?

De bevrijding van de ontvoerden mag niet afhangen van een volksraadpleging. Het menselijke leed dat veroorzaakt wordt door deze voortdurende gevangenschap is zonder weerga. Evenals dat van alle mensen die wachten op de humanitaire ruil en dat van de 3.000 slachtoffers die ontvoerd zijn om hun dierbaren geld af te persen. Het is een humanitaire reden die voldoende moet zijn voor de Farc om iets van hun 'oorlogseer' terug te krijgen en ze te bevrijden. En voor de regering om geen moeite te sparen om te komen tot het akkoord waar zóveel levens van afhangen...

Voor mensen die het Spaans beheersen:
Lea sus historias : Los años perdidos  Semana